سایه دلخوشی من...
...باز هم این منم که بیشتر از پیش، روشنم از نگاه تو.
تنها تو بودی هر دم در اوج افکارم، یگانه توشه ی سادگی خاطراتم.وتنها از دوست میخواهم که دمی برایم فرو گذارد تا باز هم بگویم :
مادر! دوستت دارم.
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 20:21 توسط خلیل خرمی
|
