تبليغاتX
log
ایران زمین

طراوت همیشگی اش...

عشق یعنی اشک توبه در قنوت،

                  خواندنش با نام غفارالذنوب.

                           عشق یعنی چشمها هم در رکوع،

                                               شرمگین از نام ستارالعیوب.

                                                       عشق یعنی سرسجوده  دل سجود،

                                                                     ذکر یا رب  یا رب از عمق وجود.

 

 

+ نگارنده ایران زمین در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 و ساعت 20:39 |

سایه دلخوشی من...

...باز هم این منم که بیشتر از پیش، روشنم از نگاه تو.

تنها تو بودی هر دم در اوج افکارم، یگانه توشه ی سادگی خاطراتم.وتنها از دوست میخواهم که دمی برایم فرو گذارد تا باز هم بگویم :

 

 

                                   

 

 

مادر! دوستت دارم.

+ نگارنده ایران زمین در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 20:21 |

آناپولیس چه بود و چه شد؟

به زودی...

+ نگارنده ایران زمین در جمعه شانزدهم آذر 1386 و ساعت 20:6 |